Atlasgrasmus
(sylvia deserticola)
Het mannetje verschilt van de donkerdere Sardijnse en Provençaalse Grasmus door de roodbruine vleugels, de onduidelijke lichte mondstreep en de witte oogring. Hij verschilt van de Brilgrasmus door de bruinrode onderdelen en de langere staart. Het vrouwtje is veel lichter en bruiner.
Zijn zang is als die van de Provençaalse, maar zijn roep is een kenmerkend scherp tsjit of tsjit-it.
Open bos en struiken op hellingen in het Atlasgebergte. In de winter ook in woestijnen.
L 12 / SW 13-17
Maak jouw eigen website met JouwWeb