Zwemeenden

(anas)

Zwemeenden foerageren aan de oppervlakte of grondelen (verticaal in het water met de staart omhoog). Ze duiken zelden, behalve wanneer ze nog jong zijn of niet kunnen vliegen.

De beide geslachten hebben een gekleurde vleugelspiegel (speculum) die belangrijk is bij de herkenning, vooral van op elkaar lijkende vrouwtjes en juvenielen.

De vlucht is snel en rechtlijnig.

Duikeenden

(aythya)

Duikeenden duiken of zwemmen half ondergedoken. 

Ze zijn compacter en hebben een kortere hals dan zwemeenden. De poten staan verder naar achteren geplaatst.

De vlucht is direct en met felle vleugelslagen.

Eiders

(somateria)

Eiders zijn grote zwaargebouwde zeeëenden. Het zijn uitstekende duikers. Ze zijn zelden in het binnenland.

Mannetjes zijn opvallend gekleurd, vrouwtjes zijn bruin gestreept en gevlekt. Ze hebben geen speculum. Het voorhoofd gaat vrijwel in een rechte lijn over in de snavel (behalve bij de Koningseider). De bevedering loopt ver door op de bovensnavel.

De vrouwtjes hebben een vage lijn op de bovenvleugel in de vlucht.

Beide geslachten zijn luidruchtiger dan andere eenden.

Zeeëenden

(melanitta)

Zeeëenden omvatten de melanitta-soorten, de Harlekijneend, de brilduikers en de IJseend.

Het zijn duikende eenden.

Ze broeden aan zoetwater, in de winter zijn ze voornamelijk op zee en in kustwateren.

Zaagbekken

(mergus)

Dit zijn duikeenden met een kuif en een slanke getande snavel.

Het vrouwtje en juvenielen ('roodkoppen') hebben een kastanjebruine kop en een witte kin.

Stekelstaarten

(oxyura)

Dit zijn korte dikke duikeenden met een grote kop en korte hals.

Ze zwemmen vaak met een opgerichte staart. Soms steken ze alleen met de kop boven het water uit.

De roep van de mannetjes is klokkend, van de vrouwtjes piepend.