Groene Specht

(picus viridus)

Het groene kleed, de in de vlucht opvallende geelgroene stuit en het rood op de kop onderscheidt hem van alle andere vogels, behalve de Grijskopspecht en de Levaillants Specht. Beide geslachten hebben een rode kruin en achterhoofd. De mondstreep is zwart-rood bij het mannetje, zwart bij het vrouwtje, rood bij juvenielen. Juvenielen zijn donker gespikkeld.

De ondersoort sharpei (Iberisch Schiereiland) heeft donkergrijze wangen, een smalle rode (mannetje) of zwarte (vrouwtje) mondstreep en een andere roep.

Zijn vlucht is minder snel en golvend dan die van de Grijskopspecht.

Zijn zang is een ver dragend, lachend, iets dalend kluu-kluu-kluu-kluu-kluu. Ook heeft hij andere luide roepen. Hij roffelt zelden, zacht ratelend.

Hij foerageert vaak op de grond, vooral mieren etend.

Loof- en gemengde bossen, open gebieden met verspreide bomen.

In Nederland en België een broedvogel in afnemend aantal. Standvogel.

L 31-33 / SW 40-42 / BJ

Nest

De Groene Specht broedt open landschap, waar bossen en velden met weiden elkaar afwisselen. Vaak ook oude parken, tuinen en buitenplaatsen. Over het algemeen gaat de voorkeur uit naar loofbos boven naaldbos en het liefst in middelhoge gebieden. Hij broedt in boomholtes, het liefst in holen van andere spechtsoorten die al klaar zijn. Als het paartje zelf een nestgelegenheid maakt zijn zij daar ongeveer 28 dagen mee bezig. Het mannetje begint er meestal alleen mee, nog voor de paring. Het vrouwtje helpt dan later ook mee. De broedtijd is van eind april tot in juni.

De nestholte bevindt zich meestal in loofbomen en het vlieggat kan 1,5-10 m boven de grond te vinden zijn, zelden lager dan 2 m.

Het vrouwtje legt 5-7 eieren. Deze hebben een glans en zijn, zoals bij alle andere spechten, wit. De broedtijd is 14-19 dagen, waarbij de oudervogels elkaar aflossen zoals bij het voeren van de jongen. Als de jongen nog in het nest verblijven stoten zij vaak onafgebroken bijzondere lokroepen uit, die de plaats van het nest gemakkelijk verraden.