Sperweruil

(surnia ulula)

De Sperweruil heeft korte vleugels, puntiger dan ander uilen, en samen met de kleine kop en ongewoon lange staart geeft het hem een Sperwerachtig silhouet. Hij is overdag actief. Hij heeft een snelle vlucht en in zit een voorovergebogen houding, wat hem, samen met zijn ki-ki-ki-roep ook Sperwerachtig maakt. Zijn zwartomrande masker is echter typisch voor een uil. Hij heeft een zwarte bandering op de witte onderdelen. Juvenielen hebben een grijs met zwart gezicht.

Zijn zang is een zeer snelle trillende serie puu-puu-puu-puu-puu-puu.

Zijn vlucht is laag, sneller en wendbaarder dan die van andere uilen, laag over de bomen, vaak met een laatste stijgende steile bocht naar de hogere uitkijkpost. Hij bidt ook.

Vooral naaldbossen in noordelijke taiga en bergen, of in struikige toendra.

Standvogel. Tijdens schaarse irrupties tot in C-Europa, ook in Nederland en België.

L 36-39 / SW 74-81 / Z