Giervalk

(falco rusticolus)

Dit is de grootste valk. Hij is groter en robuuster dan de Slechtvalk, met een langere staart en iets stompere en bredere vleugels. Het verenkleed is variabel, van vrijwel wit met enkele donkere vlekjes tot bijna egaal donkergrijs. Onvolwassenen zijn voornamelijk bruin.

De meest voorkomende vorm is als een lichte Slechtvalk, maar zonder zwarte baardstreep, met contrast tussen de lichte handpennenn en de donkere ondervleugeldekveren. Sommige donkere vogels hebben een Slechtvalkachtige kop met vrijwel ongevlekte wangen. Groenlandse en IJslandse vogels zijn groter, de witste vormen (naar ZO trekkend in de winter) zijn het meest frequent in N-Groenland. De IJslandse vogels zijn voornamelijk grijs, op het N-Europese vasteland donkerder grijs.

Zijn vlucht is langzamer dan die van de Slechtvalk.

Zijn roep is luider lager en scherper.

Rotskliffen langs de kust of in de bergen, randen van naaldbossen en toendra.

In Nederland en België dwaalgast.

L 50-60 / SW 130-160 / Z