Blauwvleugeltaling

(anas discors)

Het mannetje is makkelijk herkenbaar aan de opvallende witte halvemaan op het gezicht. Beide geslachten hebben een blauwe voorvleugel. De voorvleugel van het vrouwtje is blauwer dan die van het vrouwtje  Zomertaling. Ze heeft weinig koptekening met alleen een lichte teugelvlek en een lichte oogring. De snavel is zwart, de poten zijn geel. 

De roep van het mannetje is een fluitend piep en een zacht lispelend tsief-tsief-tsief, van het vrouwtje een zacht gekwaak als een Wintertaling.

Zeldzame transatlantische dwaalgast, ook in Nederland.

L 37-41 / SW 60-64 / Z